Sessizce okumak ve yazmak, bir şeyleri anlamayı kolaylaştırıyor.
Sessizliğe bu yüzden hep değer vermişimdir.

Çok güzel basmakalıp sözler biliyorum ben. Örneğin, özgürlük ve hukuk düzeni, işte çok ünlü bir klişe! Ama size göre bizdeki ‘düzensizlik, kanunsuzluk ve bürokrasi hükümranlığı’ daha iyi, öyle değil mi? Ayrıca, pek çok gencin başını döndüren bütün o sloganlar, alçak burjuvazi, souveraineté du peuplexii, çalışma hakkı, tüm bunlar basmakalıp sözler değil de nedir?
Kaldı ki, aşk ile nefret birbirlerinden ayrılamaz.