Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni

Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni yalnız, senin gözlerini

Sen bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olamam bu derde düşeli

Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum oradan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki

Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği

Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam bizim için söylenmiş sanki

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini

Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...

Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki

İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Bir gece yarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri

Gidersen unuturum."
"Unutursan hatırlatırım"

"Kalsan olmaz mı?"
"Ölmesen olmaz mı?"

"Kimim ben?"
"Zaafımsın Türk kızı"

"İyi geceler,Avcı"
"Geceler seninle iyi Dolunay Surat"

"Kadın kandan korkuyordu,adam kan kokuyordu."
~Ötenazi okulu

Bir gün saçların ağarsa,

ellerin titrerse,

gözlerin seçmezse beni,

yine de gel,

yine de başını göğsüme yasla.

Kokundan tanırım seni,

nabzından tanırım,

göğsümdeki yerinden tanırım.

Adını unuturum belki,

ama seni asla unutmam.

𝐆ö𝐫ü𝐥𝐞𝐜𝐞𝐤,
𝐢ş𝐢𝐭𝐢𝐥𝐞𝐜𝐞𝐤,
𝐭𝐚𝐝ı𝐥𝐚𝐜𝐚𝐤,
𝐨𝐤𝐮𝐧𝐚𝐜𝐚𝐤,
𝐲𝐚𝐳ı𝐥𝐚𝐜𝐚𝐤,
𝐲𝐚𝐩ı𝐥𝐚𝐜𝐚𝐤 𝐨 𝐤𝐚𝐝𝐚𝐫 ç𝐨𝐤 ş𝐞𝐲 𝐛𝐢𝐫𝐢𝐤𝐢𝐲𝐨𝐫 𝐤𝐢,
𝐛𝐮𝐧𝐝𝐚𝐧 𝐬𝐨𝐧𝐫𝐚 𝐡𝐚𝐲𝐚𝐭ı𝐦ı𝐧 𝐛ü𝐭ü𝐧 𝐛𝐮𝐧𝐥𝐚𝐫𝐚 𝐲𝐞𝐭𝐢ş𝐦𝐞𝐲𝐞𝐜𝐞ğ𝐢𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐤𝐨𝐫𝐤𝐮𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦.