Almênya,
Günler takatsiz,
Aylar aksıyor kendi halinde,
Hatta,
Mevsimler bile topallıyor.
Zaman bizimle yürümüyor,
Hepsi eksik, hepsi yarım,
Hepsi yorgun artık.
Nasibini senden alan şu plastik bebeğin,
İnce belli bir ağaca evrilmesi hakkı olsun.. Almenya'ya İletiler

Ne çabuk büyüdü de hayallerinin peşine
düştü dediğimiz neşe kaynaklarımız ...
Çocuklar bir gün evden giderler…
Bir şekilde, bir nedenle, öyle gerektiği için ,
öyle olduğu için giderler…
Gözlerinde hayata karşı bir heves, omuzlarında ince bir ağırlık, ellerinde uçarı bir telaş.
Kapıyı çekip giderler…
Çocuklar evden gidince, ev de sizden gider biraz,
Sabah kızaran ekmeğin kokusu, ütünün buharı, bir türlü şekle girmeyen saçlar, kapıdan çıkarken aceleyle öpülen yanaklar gider…
Antrede biriken ayakkabılar, teki kaybolan terlikler, yatağın üstündeki elbise yığınları gider.
Saatler sanki bir yerlerde durmuş gibi olur. Hayatınız hasreti kuşanmış mevsimsiz bir ülkeye benzer bir zaman…
Çocuklar evden gidince;
Ansızın yapılan şakalar, vakitsiz istenen sandviçler, pencere önünde beklediğiniz geceler gider...
Artık kapının önündeki ayak seslerini duymazsınız,
Sokaktan geçen simitçiye seslenen kimse yoktur.
Arka odadan yükselen müzik sesi, banyodaki parfüm kokusu, ortasından sıkılmış diş macunları anılarınızda kalır.
Mutfak masası çoktan unutmuştur sıcacık ve neşeli sohbetleri.
Fırında patatesin tadı eskisi gibi değildir artık,
Kareli yatak örtüsünde izi kalmıştır aşk acısıyla dökülen genç gözyaşlarının…
Çocuklar evden gidince ;
“Annem duymasın”lar, “Babamı idare et”ler
“Ben zaten biliyorum”lar, “Beni çocuk muyum?”lar, “Beni anlamıyorsunuz!”lar,
“Amma meraklısınız”lar …
El ele tutuşup hep birlikte giderler...
Onlar olmadığı zaman da
“ben ne giyeceğim”ler “arkadaşımda kalacağım”lar, “arkadaşlarımla çıkıyorum”lar peşi sıra ortalıktan kaybolurlar..
Çocuklar bir gün evden giderler;
Giderken yüreğinizin bir parçasını da
yanlarında götürürler…
Onda kalan parçada sizden o kadar çok şey vardır ki,
Onlar bunu bilirler,
Aldıkları her kararda, yaşadıkları her yol ayrımında, her sevinçlerinde ve her acılarında
Fark ederler bu eşsiz bilgiyi,
Yeter ki onların yaşam pınarlarına hayat veren kaynağın suyu berrak, hikmeti bol olsun.
Yeter ki sizden doğup hayatın içine akan
bu pınar ırmak olsun, nehir olsun,
ve en doğru yönü bulsun...
Evet çocuklar bir gün giderler,
Ama gelecekleri yolu da asla unutmazlar.!!!

Doldum Bulutlar gibi

Tam yağmur olup yağacakken Kalbine şiddetli bir sağanak

Başladı işte o zaman sığındım

Başka kalbe eyvallah beni görme

Ya kalbim senin için atan kalbimi

Umutlarımı hiç mi görmedin dur

Ben sana gerçeği söyleyim güzel kızım

İnsan oğlu merhamet ve dürüstlük için İnmiştir bu dünyaya lakin daha çok kanatmış ve acıtmışlardır yaraları senden

Bir istek iyileşeceğine söz ver güzel kızım