Öfke içinde büyüyoruz. Oturduğumuz semte, sokağa, odalara, eşyalara, kış aylarında güçlükle ısıttığımız, eskimiş, ortası çukur pamuk yataklara öfke duyarak büyüyoruz. Yaşam yalnızca sokaklarda. Bir canlılık var sokaklarda. Güzel olan, gerçek olan, kentin insanları, kalabalık, dış dünya. Dış dünyanm insanın kulaklarına varan uğultusu. Diğer ülkeleri aşan, batıda bir okyanusa, doğuda bir başka okyanusa varan uğultu.

İlk defa gastronomi distopyası okudum, harikaydı. Kitabın yazılma amacı israftan bir nebze de olsa kaçınmak ve sürdürülebilir bir geleceğin mümkün olup olmadığını sorgulamak. Konusu, olayların oluş sırası ve üslubunu çok beğendim. Yazarın ilk kitabı olmasına rağmen çok başarılı buldum. Sevgili Emre Turan, yazacağın kitapları heyecanla bekliyorum.

Paris'in kalabalık sokaklarından birinde kahramanımızın gözüne birisi ilişir ve bu kişinin bir yankesici mi yoksa bir memur mu olduğunu anlamaya çalışmasını konu alıyor.

"Bak işte ben burada oturuyorum ve hiç olmadığı kadar çok zamanım var, ayrıca çok da hevesliyim, gözlerim yorulana, kalbim hızla atana dek sana bakmak, seni duymak istiyorum ve bunun için yanıp tutuşuyorum."

Ummadığım kadar akıcı ve sürükleyiciydi. Bazı bölümlerde ağladım. Her kitap kurdunun okuması gerektiğini düşünüyorum.

Maya, İstanbul Üniversitesinde yabancı misafirlerle ilgilenen kadın karakterimiz bir gün Amerika'dan gelen profesörle ilgilenmeye başlar. Profesör, Maya'dan, onu Şile'ye götürmesini ister. Maya bu isteğini kabul eder ve profesörü Şile'ye götürür olaylar tam da orada başlar.

Fazla bir şey söyleyemeyeceğim, spoiler vermek istemem. Keyifli okumalar.

Bu kitap yazarın ilk eseri, ilk eseri dediğime bakmayın titizlikle ve ustaca yazılmış. Olayı o kadar hissettirdi ki bir an kitabın başrolü olduğumu düşündüm, konuyu bir ufak anlatmak isterim.

Yiğit adındaki karakterimiz baba sorunları yaşayan bir çocuk, günlerden bir gün hayatına Sıla Abla diye ithaf ettiği komşu kızı girer. Sıla Abla, Yiğit için karanlık dünyasına adeta ışık olmuş, güçlükle sürdürdüğü hayatını kolaylaştıran tek insandır.

Şans verilmeli, pişman olmayacağınızı düşünüyorumm. Keyifli okumalar.

İlk defa Namık Kemal okudum, fakat son olmayacak. Konuyu anlatmam gerekirse

"Silistre savunmasına katılan genç bir kızla sevdiği genç adamın aşkını anlatmaktadır. Zekiye adındaki genç kızımız, İslam adındaki sevdiğini, askere gönderdikten sonra onun yokluğuna dayanamaz ve erkek kılığına girerek askere gider. Fakat Zekiye için askerde hiç beklemediği bir sürpriz vardır.

Okuduğum en tatlı kitaplardan biriydi. Çok akıcıydı, gereksiz uzatılan yerler yoktu. Olması gerektiği gibiydi.

Spoiler vermeden konusundan bahsedeyim. Anne Shirley adında turuncu saçlı, çilli, zayıf, hayalperest bir kızın evlatlık alınmasından bahsediyor. Marilla adındaki kadın ilk başlarda bir erkek çocuk istese de Matthew ona bir kız getirir, başlarda kabul etmez fakat Anne'i tanıdıkça ona karşı sevgi beslemeye başlar ve kabul eder.

Kitap, Anne'nin okul hayatından, arkadaşlarından ve ailesinden bahsediyor. Dış görünüşün aslında hiçbir öneminin olmadığından, düşünecelerimizin dış görünüşümüzden daha kıymetli olduğunu vurguluyor. Yaşınız her ne olursa olsun okunabilir, bir şans verin. Keyifli okumalar dilerim.

Başlarda çok sıkıcı gelmişti fakat ortalarda sarmaya başladı. Ağır bir dili var, bu kitabı okumak için bilgi birikimi gerekiyor, yani kitap okumaya başlayan biri ilk bu kitapla başlayamaz. Biraz zorluyor. Yaşlarınız 20-25 ise ve kitaplarla haşır neşirseniz çok beğeneceksiniz. Keyifli okumalar dilerim.

Yazarın okuduğum ilk eseriydi, asla son olmayacak.

Konusuna değinmem gerekirse, Gizem adındaki karakterimiz nişanına birkaç gün kala "Hayalet" adında birinden papatya buketi alır. Fazla kafasına takmaz fakat hayalet ona sosyal medya aracılığıyla da ulaşır, çocukluğu hakkındaki her bilgiye sahiptir, Gizem bu durumdan rahatsız olur ve kim olduğunu çok merak eder. Fazla bahsetmek istemiyorum, spoiler olmasınn.

Çok akıcıydı, okurken hiçbir zorluk yaşamadım. Kesinlikle okumalısınız, keyifli okumalar dilerimm🤍

Ahmet Ümit kitaplarının kötü olma ihtimali yok, kendisi en sevdiğim yazardır. 💓

Kitap 3 cinayeti konu alıyor;
Aşkımız Eski Bir Roman
Overlokçu kız
Sergey Nikolayeviç Jerkovski'ye ne oldu?

Favorim, Aşkımız Eski Bir Roman
Kitap karakterlerine aşık olan bir adamın, øldürülmesini konu alıyor.

Ovelokçu kız
Masum hamile bir kadının øldürülmesinden bahsediyor.

Sergey Nikolayeviç Jerkovski'ye ne oldu?
Kanserin tedavisini bulan Rus bir adamın kaybolmasını konu alıyor.

Nasıl anlatmam gerektiğini bilemedim, bir yanlışım varsa affola. Keyifli okumalar 💓

Fikret adındaki kadın karakterimiz bir gün hastalanır ve ablası doktor çağırır. Tedavi sırasında doktorla birbirlerine aşık olurlar. Fakat doktor evlidir ve 2 çocuk babasıdır. Doktor bir gün Fikret'e evlilik teklifi eder...

Spoiler olmasın diye daha fazla bahsetmeyeceğim. Okuyun, pişman olmayacaksınız.

Yalnızca kadınların olduğu bir ülke düşünün, sizce nasıl olurdu?

3 erkek arkadaş kadınlar ülkesini keşfeder ve ülkeye girerler fakat karşılarına hiç ummadıkları şeyler çıkar. Konu daha önce hiç işlenmediğinden gayet beğendim, bunun erkek versiyonu nasıl olurdu, merak ettim ayrıca.

SES
Kalbimde açan bir gül seninle,
Her nefesimde bahar seninle.
Bir melodi gibi akar içime,
Aşkın dokunur en derin özüme.
Gözlerin ışık, pınar berrak,
Sevdan bir sır, kalbime bırak.
Her bakışında umut yeşerir,
Her dokunuşun ruhu besler, dirilir.
Bir çiçeğin sabah serinliği,
Seninle dolu her anın gizliliği.
Rüzgâr fısıldar adını bana,
Her yaprak düşer sevdanla yana.
Deniz dalgaları taşır sesini,
Kıyıya vurur aşkın nefesini.
Bir kuş kanadında yükselir dua,
Göğe taşınır sevdanın armağanı.
Zaman seninle anlam bulur,
Dakikalar ömre dönüşür, durur.
Her an seninle sonsuz bir masal,
Her sözünle yeniden yazılan bir dal.
Kalbim seninle evren kadar geniş,
Sen güneşsin, ışığınla eşsiz.
Sevda bir şiirin en güzel mısrası,
Hayat seninle baharın destanı.

Arbazi

#arbazi

2026 -37.Kitap

Kitabın Adı : Yıldırım Bayezid
Yazarı : Okay Tiryakioğlu
Yayınevi : Timaş Yayın Grubu
Türü : Tarihi Roman
Basım Yılı: 2013
Sayfa Sayısı: 335 Sayfa

Düşünceler : Okay Tiryakioğlu tarihi romanları ile bilinir. Bugüne kadar onsekiz eser üreten yazarın eserleri genellikle gotik tarzda yazılmıştır. Gotik tarz bize biraz karanlık ,biraz gizemli birazda korkulu bir atmosfer sunar.

Tarihin öğrenilebilmesi için tarihi romanların önemi büyüktür. Bazı insanlar tarihi anlatan düz metinlerden sıkılır ve tarihi öğrenmek istemez. Oysa hele tarihi gerçeklere sadık tarihi romanlar ile hem okuma alışkanlığı pekiştirilebilir hemde tarih öğrenilebilir.

Yıldırım Bayezid 'in hayatı ve ölümü en önemli tarihi dönemeçlerimiz arasında olmasına rağmen maalesef bu dönem üzerinde pek durulmaz. Oysa bu dönem tarihi dersler bakımından dikkatle üzerinde durulması ,yorumlaması gereken bir dönemdir.

Tarihsel gerçeklere bağlı kalınacak yazılan romanda 1. Murad 'ın 1. Kosova Savaşı'nda öldürülmesi ile tahta geçen 1. Bayezid 'in taht mücadelesi , Anadolu 'daki birlik çabaları ve Niğbolu Savaşı anlatılıyor. Ancak Ankara Savaşı 'na değinilmeyen roman Niğbolu Savaşında bitiyor. Keşke yazar döneminin sonuna kadar anlatsaydı Yıldırım Bayezid 'in. Ankara Savaşı'nı hâttâ ölümünü de.

Milletin birliğinin ,vatanımızı dirliğinin önemini daha iyi kavrıyor insan okurken. Devamlı uyanık olmamız gerektiğininde bir kez daha farkına varıyor.

Bir solukta okunası bir romandı bu. Büyük bir zevkle bazende olayların tarihsel gerçekliğini sorgulayarak okudum bu eseri. Zevkle tavsiye edebilirim.

Anaların yüreği hep ağzında. Hep böyle oldular. Uykularında, uyanıklıklarında, ölülerimizi görür oldular, bütün bütün. Analara, analara, en çok onlara yazılmalı şiirler. Çocuklara en çok onlara anlatmalı. Hep anlatmalıyız. Okul kapılarına varamayan, hiç değil her akşam üstü, "oh çok şükür sağ salim geldi bugün de" diyemeyen, her günün, her akşamını bile bekleyemeyen, yarına dayanmak için her gün, her akşam üstü olsun sevinemeyen, hep uzaktan, aylar ucundan kıvranıp duran anaları. Onları anlatmalıyız. Şiirler onlar için yazılmalı. Çocuklar, anaları çocuklar, insanları çocuklar. Tutarsa şiirimiz ayakta tutar. En yakınımızdan başlamalı. Onlara, onlar için en güzel şiirleri yazmalıyız.

Bir günden bugüne ne kadar zamanın geçtiğini hesaplamaktı hayat ( Sàndor Màrai )


Bostan görmemiş korkuluk gibi yaşamışım hayatı
Değerini bilmeden ömür vermişim zamana

Söylesene Nini değer miydi ?
Parçalanmış sözlerle ruhumu kirletmeye
Yılların ayarına kilit vurup geçmeye

Sanki şimdi ne oldu
Geçen yetmişbeş ömrün
Kırkbir yıl kırküç günü ziyan
Yaşlanmış gençliğimle ölü anılardı kalan

Yuttuğum her lokmada tadım tuza bulandı
Ekmekti kibirliğim
Suyum ihanet ahusu
Eskinin tozlarına karışıp eceli sıvamışım usulca

Şatolarda büyümek yetmiyormuş meğerse
Ahşap kaplı duvarlara geçmezmiş fikirler de
Aynı güneşi görüp görmezden gelmişim ya
Daha doğmaz herhalde son batıştı gözümde

Dostluğumun köküne bulaşan kara leke
Göğsümdeki yangını sadece körükledi
Ne sevdam kaldı benle ne de onun gölgesi
Yalnızlığın sesinde tükendi nefesleri

Geç kaldım Nini !
Biten bitti giden zaten gitmişti
Bildiğimi sandığım cevaplardı düşmanım
Kendimi yenemedim ki hesabını vereyim

Tek miras elimdeki kadife kaplı defterdi
Şimdi ise ateşin siyah külleri
Ve yine cesaret edemedim tabiki !


Henrik savaşta yaralanan toprağın ölü bedeni gibi
Keşkelere gömülü Nini !

27/07/2026
01:19
eMİNeYZAMAN

Tıpkı demans ve depresyonda olduğu gibi obeziteyi de enflamatuvar bir hastalık olarak hayal etmek zor olsa da aslında bu tam olarak doğrudur. Öncelikle obezite, proenflamatuvar kimyasalların veya sitokinlerin daha fazla üretilmesiyle ilişkilendirilebilir. Bu moleküller büyük oranda, hormonlar ve enflamatuvar maddeler pompalayan bir organ gibi hareket eden yağ dokusunun kendisinden gelir.