Dindar biri iseniz, ki ben öyleyim, belki dini bir metin dişında, siyah ve beyazı net biçimde birbirinden ayiran kanunların verdiği rahatlık gibisi yoktur ancak İncil bile, eğer özüne inilebilirse, bahsettiği tüm ikilemleri ve nüanslarıyla insanı sefil bir kafa karışıklığı durumuna sokar fakat dini bir metin söz konusu olduğunda elbette şüphe tümüyle rafa kaldırılır tedbir elden bırakılır.

İnsanın mutluluğu tadamaması ve hayatını acılarla örülüymüş gibi sürdürmesi iki temel zafiyetinden kaynaklanır. Birincisi, üzerindeki nimetleri görememe, onları sıradanlaştırıp değersizleştirme; ikincisi de başına gelen musibetleri değerlendirirken onları abartma... Şu da var ki insan, başına bir musibet gelmeyegörsün, derhâl üzerindeki nimetleri unutur. Bundan ötürü de bu nimetlerden kendisine akabilecek tesellilerden mahrum kalır.

#Mutluluğunİnşası
#MecitÖmürÖztürk

İsmail'in Gülüşü, bir çocuğun sıradan tebessümü değildir. Kitab-ı Mukaddes anlatısında, Hacer'in oğlu İsmail'in gülüşü, mirasın ve seçilmişliğin sınırlarını tehdit eden bir taşkınlık gibi görülür. Gülüş, burada sadece sevinç değil; varlık iddiasıdır. “Ben de buradayım” demektir. Bu yüzden cezalandırılır, dışlanır, çöle sürülür. Demek ki bazen egemen anlatılar için bir mazlumun gülüşü, silahlı bir isyandan daha tehlikelidir. Çünkü gülüş, dışlanana henüz yenilmediğini, tarihten silinmediğini, kaderini kabullenmediğini gösterir. Bu kitapta İsmail'in gülüşü, tam da bu nedenle, yalnızca kadim bir hikâyenin ayrıntısı değil; Filistin'de, Gazze'de, dünyanın bütün dışlanmış coğrafyalarında hâlâ yankılanan teo-politik bir hakikat olarak okunacaktır.

#İsmail’inGülüşü
#YasinAktay

Aşksızlara verme öğüt öğüdünden alır değil
Aşksız âdem hayvan olur hayvan öğüt bilir değil

Eksik olman ehillerden kaça görün cahillerden
Tanrı bizar bahillerden bahil didar görün değil

Boz yapalak devlengice emek verme erte gece
Onum işi gözsepektir salıp ördek alır değil

Şah balaban şahin doğan zihi öğmüş onu öven
Doğan zayıf olur ise doğanlıktan kalır değil -

Kara taşa su koyarsan elli yıl ıslatır isen
Hemen taş gene bayağı hünerli taş olur değil l

Yunus olma cahillerden ırak olma ehillerden
Cahil ne var mümin ise çahillikten kalır değil

#YunusEmre

Zaman her şeyi unutturarak her malumattan yeni cehalet­ler doğurur. Hemen herkesçe malum olan bir şey hemen herkes­çe meçhul bir şey olur. Nice adamların gözleri önünde geçen va­kalar, şahitleri kalmayınca, bir roman mevzuu olur, "Deli miydi, değil miydi?" derler ve "Öldürüldü mü, intihar mı etti?" diye so­rarlar. Bilen söyler, bilmeyen söyler. Kimin sesi kuvvetliyse onun­ ki duyulur. Şöhretler dağılarak isimler birbirine karışır...

#FahimBeyveBiz
#AbdülhakŞinasiHisar

Kıtaları ipek bir kumaş gibi keser biçerdik. Kelleler damlardı kılıcımızdan. Bir biz vardık cihanda, bir de küffar...

Zafer sabahlarını kovalayan bozgun akşamları. İhtiyar dev, mazideki ihtişamından utanır oldu. Sonra utanç, unutkanlığa bıraktı yerini, “Ben Avrupalı'yım,” demeğe başladı, “Asya bir cüzzamlılar diyarıdır.”

Avrupalı dostları, acıyarak baktılar ihtiyara ve kulağına: “Hayır delikanlı,” diye fısıldadılar, “sen bir az-gelişmişsin.”

Ve Hıristiyan Batı'nın göğsümüze iliştirdiği bu idam yaftasını, bir “nişân-ı zişân” gibi gururla benimsedi aydınlarımız.

#CemilMeriç
#BuÜlke