yine üzgün
ve kırgın ayrıldığım bir kitap

söylenebilecek çok şeylerin
olması gerektiği
ama iki kelimeyi bir araya getirmekten
acîz kaldığım hazin bir hikâye

bu coğrafyada
buna benzer hikâyelerin hâlâ yaşanmandığına
inanan var mıdır cidden?

“Dışarıdakilerde boyun eğme, içerdekinde ise boyun eğdirme alışkanlığı... Kolay kurtulunmaz bu tür alışkanlıklardan. Oysa gün gelecek yıkılacaktır elbet, yalı da moruk da, simgesi oldukları yoz düzenle birlikte.”
-Asılacak Kadın - (136.s)

sana bunu yaşatanlara
ve böyle bir hayatı reva görenlere
hakkını helal etme melek!

Yeryüzünde her insanın ismi başka başka ağızlardan birçok defa söylenirdi elbet Fakat bunlar çoğu zaman dilden gelen ve kulakta biten seslerden ibaret olarak kalırdı. Ama bazen öyle biri çıkagelir ve öyle bir zikrederdi ki bu ismi, hem söyleyenin hem de işitenin içini titretirdi.

1988 yapımı "Big" filmi, lunaparktaki sihirli bir Zoltar makinesine "büyük biri olmak istiyorum" diye dilek tutan 13 yaşındaki Josh'ın hikayesini anlatıyor. Ertesi sabah 30 yaşında bir yetişkin olarak uyanıyor ama ruhu hâlâ çocuk.

Fiziksel olarak koca bir adam olsa da içindeki çocuk ruhuyla New York'ta bir oyuncak şirketinde işe giriyor ve dünyayı çocuksu saflığıyla yönetmeye başlıyor. Büyümenin aslında o kadar da eğlenceli olmadığını anlatan bir film. Tom Hanks'in dev ayak piyanosunda dans ettiği eğlenceli sahnelerle dolu sıcacık bir nostalji klasiği diyebiliriz. Ve o yılların renkli kıyafetleri beni çocukluğuma ışınladı filmi izlerken.

Ne garip, çocukken büyümek için acele ederiz ama büyüyünce de çocukluğumuzu özleriz.

Nostalji yapmak ve yüzünüzde birazcık tebessüm bırakmak istiyorsanız bu filmi izleyin.