Değişir yönü rüzgârın

Solar ansızın yapraklar;

Şaşırır yolunu denizde gemi

Boşuna bir liman arar;

Gülüşü bir yabancının

Çalmıştır senden sevdiğini;

İçinde biriken zehir

Sadece kendini öldürecektir;

Ölümdür yaşanan tek başına,

Aşk, iki kişiliktir.

… ♥

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım

…

Sanki hiçbir şey uyaramaz
İçimizdeki sessizliği
Ne söz, ne kelime, ne hiçbir şey
Gözleri getirin gözleri.
Başka değil, anlaşıyoruz böylece
Yaprağın daha bir yaprağa değdiği
O kadar yakın, o kadar uysal
Elleri getirin elleri
Diyorum, bir şeye karşı komaktır günümüzde aşk
Birleşip salıverelim iki tek gölgeyi.

‎Elindeki kitabın sayfasını kıvırıp şöminenin yanında bulunan yeşil berjere yasladı sırtını. Okuduğu hikâye gerçekleşmesini istediği hayatın bir parçası gibiydi. Gözlerini kapadı, raflarını düzenlediği kitaplığını hayâl etti. Her rafı rengârenk cıvıl cıvıl çocuk kitaplarıyla doluydu.
‎
‎Sabah çocukları nefis kurabiyelerle karşılamak için akşamdan tüm hazırlıklarını tamamlamış, çocukların en sevdiği masal kitabını masanın üzerine bırakmıştı. Bahçeden toplanmış pembe güllerin kokusu evin her köşesine sinmişti. Belki de onlara sürpriz şekerlemeler ve kendi elleriyle diktiği bez bebekleri hediye edebilirdi. Saçlarını iplerle kadayıf teli gibi salık bırakır, gözlerini mavi boncuklarla iğnelerdi. Bu fikir fazlasıyla hoşuna gitmişti. Böyle bir kitapevine hangi çocuk gelmek istemezdi ki...
‎
‎Gözlerini açtı, kıvırdığı sayfayı zarif elleriyle düzeltip kaldığı yerden okumaya devam etti. Zamanın su gibi akıp gitmesine rağmen demlenmiş çayı ile gecenin kör sayfasında kendine bir yer edindi. @huriyecap
‎

Öyledir;
Bazı insanlar sevmeyi öğretir.
Bazıları sevmekten vazgeçmeyi.
Bazıları yorar, uzaklaşırsın herkesten,
Bazıları tüketir hoyratça.
Bunların sonu gelmez.
Bazıları ile başlayan cümlelerin"
Sen yine de ahlaklı olmayı seç
Vicdan en yumuşak yastıktır çünkü.
Ben mükemmelliği vicdan da ararım.
Çünkü; bilirim ki vicdanı eksik olan
başkalarına zarar verir...

Hitopadeşa, ilk bakışta sade ama içine girdikçe düşündüren bir okuma oldu benim için. Kitapla ilgili gördüğüm yorumlarda en çok dikkatimi çeken şey, hikâyelerin kısa olmasına rağmen verdiği derslerin oldukça derin olması. Gerçekten de okurken “bu kadar basit bir hikâyeden nasıl bu kadar anlam çıkar?” diye düşünmeden edemiyor insan.

Dilinin akıcı olması, masası tarzda (bence) anlatılması kitabı rahat okunur kılıyor, ama bazı yerlerde anlatılan derslerin doğrudan verilmesi bazen didaktik hissettirebiliyor. Yine de bu durum kitabın amacına uygun. Hatta kitap öğüt verme üzerine kurulu diyebiliriz. Özellikle hayvan karakterler üzerinden anlatılan hikâyeler hem eğlenceli hem de düşündürücü bir etki bırakıyor.

Yorumlara bakınca birçok kişinin kitabı çocuk kitabı gibi görüp başladığını ama sonrasında aslında her yaşa hitap ettiğini fark ettiğini de gördüm. İlk başta başlarken yorumlardan etkilenmiş şekilde başladım ama ben de benzer şekilde, basit bir okuma beklerken yer yer kendi kendime düşündüğüm anlar yaşadım. Bazı hikâyeler oldukça tanıdık gelse de, verilen mesajlar evrensel olduğu için hâlâ güncelliğini korumaya devam ediyor.

Kitapta en sevdiğim şeylerden biri, dostluk, güven ve akıl üzerine yapılan vurgular oldu. Özellikle insanların ilişkilerinde nasıl davranması gerektiğine dair ince mesajlar oldukça güzel verilmişti.

Genel olarak bakınca, hızlı okunabilecek ama etkisi uzun sürebilecek bir kitap. Çok ağır bir şey okumak istemediğim ama yine de boş da hissettirmesin dediğim anlar için ideal bir tercih diyebilirim.
.
.
Kitapla ve bilgiyle kalınız...