Sessiz Taşıyıcılar Uzun yıllardır engelli sorunları başta olmak üzere toplumsal konularda kaleme almış olduğum yazılarımla yerel gazete ile haber sitelerinde köşe yazarlığı yapmaktayım. Yazmış olduğum yazıları aynı zamanda edebiyat sitelerinde de paylaşırım.

Yıllarca engelsiz bir Türkiye ve engelsiz bir Malatya yaratılabilmesi amacıyla birlikte omuz omuza mücadele ettiğimiz can dostum Yücel Doğanşahin’in, 3 Mayıs 2021 tarihinde vefat ederek aramızdan ayrılmıştı. Onun hatırasını yaşatmak adına Can’ım Tenimden Ayrıldı adlı kitabı çıkarmıştım.

Çıkardığım kitabın geliriyle iki okulun kütüphanesine destekte bulunmuş ve bu konuyla ilgili de “Her kitaplık bir hapishane kapatır.” başlıklı bir yazı yazmıştım. Kaleme almış olduğum yazım 9 Ocak 2023 tarihinde hem Edebiyat Defterinde hem de başka bir edebiyat sitesinde “Günün Yazısı” olarak seçilmişti. Aynı gün şiir başlığında ise “Rıh” adlı şiiri ile “Günün Şiiri” olarak seçilen Ebru Asya olmuştu.

Onunla tanışmamız tesadüfen gelişen bu olay nedeniyle olmuştu. Güne gelen yazımı görüp okuduğunda etkilenmiş ve kütüphane projesine destek vermek amacıyla yorum yazarak benimle iletişime geçmişti. Onun adını ilk kez bu sayede duymuş oldum. Benim yazım ile onun şiiri aynı gün seçilmeseydi yollarımız muhtemelen hiç kesişmeyecekti.

Okullarda oluşturacağım kütüphane için yolladığı kitaplardan sonra da 6 Şubat 2023 tarihinde yaşadığımız depremin ardından herhangi bir sorun yaşayıp yaşamadığımızı merak ederek aramış, bir şeye ihtiyacımız olup olmadığını sorarak kötü günlerin dostu olduğunu da göstermiş olmuştu.

O günden bugüne kadar da bayram, yeni yıl gibi özel günlerde iletişimde bulunan Ebru Asya, vefanın en güzel örneğini göstermeye devam etti. Ayrıca, can dostum Yücel Doğanşahin’in anısına çıkarmış olduğum Can’ım Tenimden Ayrıldı kitabı için de güzel bir inceleme yazısı yazarak çeşitli edebiyat sitelerinde paylaşmıştı.

Yazı ve şiirlerimizin aynı gün güne gelmesiyle başlayan tanışıklığımız sonucunda içten samimi duygu ve düşüncelere sahip gerçek bir arkadaş, bir dost, bir kalemdaş kazanmıştım. Bu konuda kendimi çok şanslı bir kişi olarak görüyor ve onunla tanışmaktan dolayı da mutluluk ve onur duyduğumu belirtmeden geçmek istemiyorum.

Şiir, öykü, deneme ve inceleme türlerinde kaleme aldığı metinleri çeşitli basılı ve dijital yayın organlarında yayımlanan değerli dostum Ebru Asya, aynı zamanda editöryal çalışmalarda yapmaktadır.

Edebiyat dünyasında yazıları büyük bir ilgiyle takip edilen ve beğenilen Ebru Asya, Mayıs 2026’da Yol Akademi Yayınları bünyesinde Mythos Kitap etiketiyle ilk kitabını çıkardı.

Emek, vefa, özlem, sevgi, pişmanlık ve umut gibi toplumsal kavramları kapsayan, on iki öyküden oluşan sade ve etkileyici bir anlatımla kaleme alınan Sessiz Taşıyıcılar adlı öykü kitabını ilk temin ederek okuyanlardan biriyim.

İnsanı iç dünyasında yolculuğa götüren, toplumsal gerçekliklere odaklanan ve gündelik yaşamdaki sırları, pişmanlıkları ile vefayı ustalıkla işleyen kitabı elime aldığımda hiç bırakmadan bir solukta okudum. Okuduğum öykülerin kimisinde tebessüm ettim, kimisinde üzüldüm, kimisinde ise duygulanarak derin düşüncelere dalıp gittim. Her öyküde insana farklı duygular yaşatan kitapta özellikle beni derinden etkileyen kök, süt kokulu yelek, buruşuk bir kâğıda ayna gibi yüzü yansımış baba, böbreğini abisine veren kız kardeşin çilesini anlatan öyküler olmuştur.

Toplam seksen iki sayfadan oluşan kitabın satış fiyatı ise her bütçeye uygun oluşuyla dikkat çekiyor.

Baskıdan çıkalı birinci ayını dolduran ilk kitabı Sessiz Taşıyıcılar ile 4-7 Haziran tarihleri arasında Silivri Sahili Kordon Boyu’nda düzenlenecek olan 1.Silivri Kültür Edebiyat Günleri’ne katılacak olan Ebru Asya, kitapsever okurlarla buluşarak kitabını imzalayacak. Edebiyata gönül vermiş kitapsever dostlar, fuara katılarak Ebru Asya'dan imzalı olarak kitabını alabilirler.

Değerli kalemdaşım Ebru Asya’yı, çıktığı yazarlık yolculuğunda başarılı olacağına olan inancımla kutluyor ve Sessiz Taşıyıcılar kitabının nice okurlara ulaşmasını, nice yüreklere dokunmasını ve nice baskılara ulaşmasını diliyorum. Yolu açık, kelamı imgelerle dolu ve kalemi daima bereketli olsun.

"Kan bağı kalmamış insanlarda
can bağı"
ifadesi, biyolojik bağların ötesinde,
seçilmiş aileler ve kurulan derin
dostlukların önemini vurgulayan
oldukça etkileyici bir yaklaşım.
​Bu kavram, insanın hayatında aidiyet
ve sadakati sadece biyolojiye değil, paylaşılan yaşanmışlıklara ve
ruhsal yakınlığa dayandırdığını gösterir.
​Seçilmiş Aile:
Biyolojik ailemizi seçemeyiz ancak
hayatımızın ilerleyen dönemlerinde
bizi biz yapan, zor zamanlarımızda
yanımızda olan ve değerlerimizi paylaşan insanlarla "can bağı" kurarız.
Bu, bazen kan bağından çok daha
güçlü ve iyileştirici bir bağ olabilir.
​Ortak Yaşanmışlıklar:
Bir insanla uzun yıllar geçirmek,
ortak acıları paylaşmak veya birbirinin
karakterine şahitlik etmek,
kanın getirdiği zorunlu yakınlıktan
ziyade, ruhsal bir hizalanma yaratır.
Bu da "can bağı"nın temelini oluşturur.
​Koşulsuz Kabul:
Kan bağı olan bireyler arasında bazen
beklentiler ve geçmişin getirdiği yükler
olabilir. Ancak seçilen dostluklarda
veya derin ilişkilerde genellikle
birbirini olduğu gibi kabul etmek ve
"kendi isteğiyle orada olmak" esastır.
Bu gönüllülük, bağı daha sağlam kılar.
​"İnsan, hayat yolculuğunda karşılaştığı
ve ruhunu aynı frekansta duyumsadığı
herkesle aslında görünmez bir bağ
kurar. Kan, sadece biyolojik bir
zorunluluktur; ancak can bağı,
iki insanın birbirinin kalbine attığı
imza gibidir."

Dünyanın en basit, en zavallı, hatta en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir. Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve insan dedikleri mahluku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz?

Şişkin karın ağırlığını yana doğru veren kadın, başını iki yana sallayarak ağıtlar yakıyordu. Yemek dağıtımı başladığı sırada, adeta canı çekilmiş annenin parmakları arasından yeleği usulca alıp yastığın arkasına koydu. Ağlamaklı ses tonunu sürdürerek matemden kıpkırmızı olmuş bir çift göze bakarak sordu:
"Bebeğin eşyalarını kime vereceksiniz?"

Bazı çiftler birbirlerini en çok seven insanlar değildir sadece…
Birbirlerinin en hassas yaralarını ezbere bilen insanlardır aynı zamanda.

Ve ilişki derinleştikçe şu olur:
İnsan, karşısındakinin tam olarak nereden kırılacağını öğrenir.
Hangi cümlenin boğazını düğümleyeceğini, hangi yaranın hâlâ kapanmadığını, hangi eksikliğin onu çocuk gibi savunmasız bırakacağını bilir.

Bu yüzden tartışmalar bazen “haklı çıkma” savaşından çok,
“Canını en çok kim yakacak?” savaşına dönüşür.

Çünkü öfke anında insan çoğu zaman çözüm aramaz.
Anlaşılmak ister.
Ve anlaşılmadığını hissettiğinde savunmaya geçer.
Savunma devreye girdiğinde de sevgi geri çekilir, yara konuşmaya başlar.

İşte bu yüzden insanlar bazen sonradan pişman olacakları şeyleri bile bile söylerler.
Çünkü o an amaç yakınlaşmak değildir;
karşı tarafın hissettirdiği acıyı ona geri vermektir.

İlk ve Son dizisinde Deniz ve Barış’ın tartışmaları tam olarak bunu gösteriyor.
Deniz, Barış’ın en hassas yerine gider:
annesinin onu fazla koruyarak büyüttüğünü, sorumluluk almayı öğrenemediğini söyler.
“Asıl sorun sende değil, annenin seni yetiştirme biçiminde” der.

Barış ise Deniz’in yarasını çok iyi bilir.
Babasının annesini yıllarca aldattığını, Deniz’in kontrol kaybından neden bu kadar korktuğunu görür.
Ve tam o yaraya dokunur.

Çünkü bazı tartışmalarda insanlar birbirlerini dinlemez artık.
Birbirlerinin çocukluklarına saldırırlar.

En acı tarafı da şudur:
İnsan bazen karşısındakini kırdığı için değil,
kendini o hale gelmiş gördüğü için susup kalır sonra.

Çünkü sevdiğinin yarasını ezbere bilmek,
onu iyileştirmek için de kullanılabilir,
yok etmek için de.

1. 20 li yaşlar düşündüğünden hızlı geçecek üzgünüm …
“ Sonra yaparım “ demeyi bırak . Hiç bir şeyi erteleme

2. Herkes seni sevmeyecek sevmesin zaten az insan çok huzur zamanla anlayacaksın …

3. Hayalindeki hayat için savaş sonra seçimlerinin sonucunu bir ömür yaşıyorsun geri dönüşü yok…

4. Anne baban yaşıyorsa onlara sımsıkı sarıl .
Birlikte yaşarken onlarla bol bol vakit geçir…

5.Hayır demekten korkma..
Kaybederim diye korkma gerekirse kaybet ama kendi seçimlerini yap…

6. İnsanlar hayatına girer ve çıkar…
Yaşadıklarından ders çıkar ama kişisel algılama.

7. Para biriktir ama hayatı yaşamayıda unutma…

8. Sorumluluk sahibi olmadan önce hayatın tadını çıkar…

9.Kısa yoldan hiçbirşey elde edilmez.
Zamanında çalış doğru seçimler yap hayatını öyle kur…

10. Keşke dememek için zamanında güzel seçim yap doğru meslek seç ve hayatın tadını çıkarmadan gerçek olgunluğa sahip olmadan evlenme☺️

Gözleri, sadece gözleri, sıkılmalarının, ne istediğini bir türlü bilememenin ve belki de bu yüzden, karşısına çıkan yeni ve yabancı yaşamlara dokunmak isteyişinin, sürüklenişlerden kurtaracak ve sıfırdan başlama şansı verebilecek, bir çeşit tutunma çabası olduğunun farkındaydı.

Başın öne eğilmesin,
Aldırma gönül, aldırma;
Ağladığın duyulmasın,
Aldırma gönül, aldırma...

Dışarda deli dalgalar
Gelip duvarları yalar;
Seni bu sesler oyalar,
Aldırma gönül, aldırma...

Görmesen bile denizi,
Yukarıya çevir gözü:
Deniz gibidir gökyüzü;
Aldırma gönül, aldırma...

Dertlerin kalkınca şaha
Bir küfür yolla Allaha...
Görecek günler var daha;
Aldırma gönül, aldırma...

Kurşun ata ata biter;
Yollar gide gide biter;
Ceza yata yata biter;
Aldırma gönül, aldırma...

Hayattaki en iyi 7 doktor ;
Güneş ışığı, dinlenmek, egzersiz,
sağlıklı yemek, hayata pozitif bakmak,
iyi bir aile hayatı ve dostlar...
Bunları hayatınızın her evresinde muhafaza etmeye çalışın ve sakin, huzurlu bir hayatın tadını çıkarın...
Yalnızca bir kez yaşıyorsun!
Fakat doğru yaşarsan, sadece bir kez
yaşamak yeterli.