Günaydın Arkadaşlar dünki paylaştıklarım hiç iç açıcı değildi biliyorum.Ama şöyle bir düşündümde deli dahi olmak iyidir.Kendini akıllı ve sinsi olarak tanımlayan insanlar var ve bu hoşuma gitmiyor.Benim anlattığım şey tam delilik değil deli dahilik.Yani acılarından beslenen , üretken ruhlu insanlardan bahsediyorum. Yazdıklarım sizi korkutmasın. Ben yıllardır ilaç kullanıyorum ve anksiyete hastasıyım. Bunu yazıyorum çünkü bundan gocunmuyorum.Çünkü ben biliyorum Allah'a şükür gocunacak birşeyim yok.Biliyorum kimi beni drama ouen olarak tanımlıyıcak. Ben napıcam yoluma devam edicem tabiki.. Öyle işte.

Doğumumuz ve çocukluğumuz ilkbahardır. Yirmili, otuzlu, kırklı yaşlarımızın o görkemli hayat dolu, ilginç yılları ise yaz. Havanın biraz serinlediği ama dondurucu bir soğuğa dönüşmediği, yoğun tadı insanın damağında kalan sonbaharda kendimizi tanır, kendimize sığınırız. Kış geldiğinde ise (acımasızca) yaşlanır ve ölürüz.