Arbazi Sonra dersin ki

Neden seçicisin

Menfaati yüceltmiş

Egoyu

Yaşam biçimi haline getirmiş

Zihni yosun tutmuşlar tanıdım

Bilgelik abidesi görünüşünün

Arka planında

Vasat bir adap

Karaktersizlik

Ve küstahlık vardı

Sustu sözcükler

Kelamlar israftı

İnsani duyguları bir hayli dardı

Uzlaşılamazdı

Ama uzaklaşılabilirdi

Çünkü kâale almak

Ruha en büyük zarardı

15.

Kulaklarda Maniple Tıkırtısı Mulla Kerim Ünlemesi

Dağ başında millîci bir telgrafhâne muhâverde Mulla
Tellerinde bir zafer muştuluyor telgrafçı Ali onbaşı,

En son İstanbul 918 teşrinlerinde cılız bir maniple tıkırtısı
Kripto edeli beri yüreği ilk kez inşirah üzre mutmain

[Genel Komutanlığa,

Müfrezelerim ile ediyorum hareket,
Vuracağım düşmanı yan ve gerilerinden.
Kesin emir veriniz düşmanın cephede tespiti i’çün
İnşallah bu gece düşmanı olduğu gibi ederiz esir !
Muhterem fedakâr kumandanım,

Tarsus Gurup Kumandanı
Mulla Kerim]

Çukurova tünelinde telleri yaldız yaldız telgrafın
Uçar şahan, uçar alıcı kuşları Elmalı boğazı üstünde

Kumcu Veli
Kılavuz Haççe
Uçurur haberi Kuvvacılara
Kara Afet müfrezesinden amansız takip
Mulla Nasuh, Bodur Ali ve kırk dörtler
Türkistanlı Hacı Yoldaş
Demeli Mezarlığı Boğazında alır ablukaya
Gök gürültülü
Şaşkın fransız dağılır sağa sola
İaşe yüklü katırlar huysuz
Pusuya yatmış Kahraman Gülek
Galasına Al Bayrak !
Gönderiyor teslim heyeti,
sözümona verdun kahramanı (!)
Tercüman yerli işbirlikçi gözünden tanıyor ahâli
Panzin çukurunda teslim tesellüm
Bulgur pilavı ve ayran, nâm-ı insanlık adına
Toplanıyor silah ve mühimmat
Ayağından aksarken mesnil

Yaslanıyor yenilmiş, kılıcına eğildikçe eğiliyor
Gözü yaşlı karısı madam edigre mesnil
Sarıyor yaraları kime çare kimine çaresiz
Öğrenince Kırk Dört Kuvvacıya teslim olduğunu
Kahr-u perişan binbaşı mesnil...

Allâhü Ekber Allâhü Ekber

“Evlerinin önü yonca
Yonca kalkmış dam boyunca
Issız kaldı koca konak
Mulla Kerim olmayınca”
Harekat - ı Milliye Destanı
Yahya İncik Karahan Kitabevi

Arbazi
Bir perde kapanır, karanlık iner
Yürekte yankılanır eski keder
Alkışlar susar, ışıklar söner
Hatıralar içinde bir gölge döner

Gözlerde yorgun bir sahne izi
Bakışlarda saklı bir yalnızlık gizi
Adımlar ağır, yarın belirsiz
Ruhta çınlar şarkı melodisiz

Bir kitap açılır, sayfalar ağlar
Cümleler içinde bir yara bağlar
Kalem titrer, kelimeler donar
Satırlarda gizli bir hüzün yanar

Kağıtlar karalı ama boş gurur
Eksik kalmış kaybolmuş huzur
Yılın yoksunu, fakat nefes durur
Her sende bir yalnızlık yoğrulur

Bir gün döner mi zaman?
Keskin sessizlikten sıyrılıp
Yolumuzu açar mı?
Kırık kalpleri tek tek sarar mı?
Aşkın sesi vusulla bitişir de
Kaybeden bir gün arar mı?

SIYRILIP GELEN

Suların sesini dinle şimdi
ormanın fısıldayışlarını
usulca yarılıyor dağların göğsü
bir aşkı dinlendirmek için

Ve gözleri uzak yamaçlarda
aranıp dururken bir şeyleri
sessiz ve sakin beklemekte
bekledikçe bileylenen yürek
Ahmet Telli